Hangi göz ile görüyoruz...

Ayfer Dağdönderen

08.02.2021 - 14:05 Yayınlanma

Leyla ile Mecnun’un hikayesini duymayanımız yoktur. Mecnun Leyla’nın aşkından çöllere düşmüş kendini kaybedene kadar Leyla’yı aramıştır. Dillere destan bu aşkı dönemin padişahı da duymuş ve Mecnun’u çağırmıştır. Mecnu’na “Bana aşkını ve Leyla’yı anlat” der. Başlar Mecnun Leyla’sını anlatmaya. Boy pos göz kaş öyle bir anlatır ki padişah da merak eder. Sonra Leyla’yı çağırır görmek için ancak getirdikleri kız Mecnun’un anlattığına hiç benzemez. Ne güzellik vardır ne de endam. Padişah tekrar Mecnun’u çağırır. Sarayda Leyla’sını gören Mecnun’un eli ayağı titrer benzi solar ve olduğu yere yığılır kalır. Ve Mecnun kendine gelir gelmez sorar: “Evladım tüm hayatını bitiren seni çöllere düşüren bu kız mı?” Mecnun Padişahın sorma sebebini anlar ve ona şu tarihi cevabı verir; “O’nu sen bir de benim gözümle gör”. Hikaye doğru mu, Leyla gerçekten o kadar çirkin mi bilinmez ama, anlatılmak istenilen şey “hangi göz ile bakıldığıdır”. Yaşadığımız toplumdaki İlişkilerimizi belirleyen şey karşıdakinin nasıl olduğundan ziyade O’na hangi gözle baktığımızdır. İşyerinde arkadaşımıza, evde yan komşumuza, sokakta karşılaştığımız insana hangi gözle baktığımız önemlidir. Bizim gibi düşünmeyen insanlara bizdenmiş gibi bakmazsak bir müddet sonra karşımızdakini düşman olarak görmemiz kaçınılmazdır. Öğretmen öğrencisini kendi evladı gibi görmediğinde, Doktor hastasına kendi yakını gibi bakmadığında, Patron yanında çalışanını kendinden biri gibi korumadığında birbirimizi yabancı olarak görürüz. Türk milleti olarak bizim en önemli hastalığımız karşısındakini düzeltmeye çalışmaktır. Leyla’yı güzelleştireceğiz diye uğraşmaktansa, Mecnun gözüyle görmek tüm sorunları çözecektir. Şimdiki iletişim uzmanlarının bu bakışa ne dediğini bilmiyorum ama halkımız bunu yüzyıllar öncesinden “Mecnun gözüyle görmek” diye kanunlaştırmıştır. Her Leyla’nın güzel olması mümkün olamayacağından tüm insanlara Mecnun gözüyle bakmak bize düşmektedir.

Önceki Sonraki