<p>Geçen günlerde şahane bir sohbetin tam da göbeğinde buldum kendimi. İnsanların bir türlü tutturamadıkları duyguları, bir anda yükselişe geçen derinden hisleri, anında sönen vazgeçişleri. Şimdi hep bakıyorum tabii çevreme, herkes sevmek sevilmek istiyor. Sözüm ona “Çok seviyorum, ölüyorum, bitiyorum” diyor. “Eksiklik bunun neresinde hocam” diyor?</p> <p>Eksiklik bunun neresinde biliyor musun, güzel kardeşim! “Değer' kısmında “Değer...” Anneni seversin, babanı seversin, çocuğu seversin, sevgilini seversin, eşini seversin, arkadaşını seversin... Severken değer vermezsen, saygıda gösteremezsin.</p> <p>Sizi çok sevdiğini söyleyip ama çok kırıcı konuşan bir insan size değer vermiyordur. Değer vermediği gibi saygıda göstermiyordur. Yine, size sürekli ağır söylemlerde bulunup özür dileyen insan ve bunu sürekli tekrarlayan insan asla değişmeyen bir karaktere sahiptir. Sürekli tekrarlanan hareketler zincirine sahip olup yaşadığınız süreci değersizleştirip, laubali bir ilişki biçimine sizi mahkûm etmeye çalışmaktadır. Kendine değer vermeyen insan karşısındaki insana nasıl değer versin, değil mi? Kendine saygısı olmayan insanın çevresindeki bir çiçeğe bile saygı göstermesini nasıl bekler insan değil mi?</p> <p>Hep sabırla beklerseniz, ha bugün, ha yarın düzelir diye. Ama her fırsat verdikçe daha da değersizleşen bir sevginin içinde bulursunuz kendinizi. Sevgi demek, değer demek, incitmekten korkmak demek, saygı demek, emek demek, düşüncelerine ,duygularına gülümsemek demek... <br />İletişiminin olmadığı, konuşulamayan, dinlenilmeyen bir sevgide yol uzun sürmüyor maalesef. Sana kendini değersiz hissettiren sevgiler gerçek sevgiler değildir, unutma.</p> <p>Sürekli kafanda bir kuşkunun olduğu, gerçekten sevilip sevilmediğinden emin olmadığın bir alanın içinde olduğu düşünmek, sürekli azarlanmak, sürekli terkedilmek, üstünde baskı kurulması, kişiliğinin değiştirilmeye çalışılması, yalnız hissetmen, son söylenmesi gereken sözlerin en başta söylenerek çok yaralayıcı olunması ve buna benzer bir sürü yaralayıcı durumların gerçekleşmesi ve akabinde sizin “Şimdi düzelecek” deyip şans verdiğiniz ama bir türlü düzelmeyip yaşadığınız bir döngünün sarmasıdır.</p> <p>Yani bir melankolinin içinde kendinizi bulmanızın bir manası yok. Bırakın aynalar yüzünüze gülsün. Siz önce kendinize değer verin, saygı gösterin. Size değer verenler sevsin sizi, hayatınıza gelsin renk katsın. Yolculuğunuz keyif versin, huzurla bütünleşsin. Gamı kederi bile birlikte kolayca aşabilesiniz.</p> <p> </p>