<p>Ölümüne ölümüne!</p> <p>Şu anda tam olarak böyle yaşıyoruz.</p> <p>Tabiri caizse ölmeyecek gibi!</p> <p>Oysa her an yanı başımızda ve yastığımızın altına duruyor ölüm.</p> <p>Ama biz yokmuş gibi davranıyoruz.</p> <p>Üstelik geldiğinde bizi teğet geçmeyeceğini de çok iyi biliyoruz.</p> <p>Yine de ciddiye almıyoruz işte.</p> <p>Bana göre ölümü hesaba katmamak yeryüzünün en büyük ciddiyetsizliğidir.</p> <p>Elbette yaşayacağız, ama ölümü de işin içine katarak yaşayacağız.</p> <p>O zaman yaşamımız anlam kazanacak.</p> <p>Aksi halde gafil kaldığımız o ölüm, bir gün bizi ansız çarpıverir.</p> <p>Dün ölümle ilgili bir şeyler karalarken, bazı yazar, düşünür, aydın, alim ve filozofun ölümden önceki son sözleribirden ilişti gözüme.</p> <p>Mesela Kanuni Sultan Süleyman, “Ben ölünce bir elimi tabutumun dışına atın. İnsanlar görsünler ki padişah olan Süleyman da bu dünyadan eli boş gitmiştir”</p> <p>Peyami Safa ise ''İşte bu fena” demiş ölmeden önce!</p> <p>Birde Yahya Kemal Beyatlı’nın “Buna bir çare yokmu ya Rabbilalemin?” sözü insanoğlunun ne kadar aciz olduğunu hatırlattı bana.</p> <p>Johann Wolfgang von Goetheise “Biraz daha ışık” istemiş.</p> <p>Albert Einstein ise ölümden önce “Ben görevimi burada bitiriyorum” ifadelerini kullanmış.</p> <p>Charlie Chaplin ise başında duran papazın 'Tanrı ruhunu affetsin' sözlerine, “Neden olmasın? Ne de olsa kendi malı” diyerek cevap vermiş.</p> <p>Wolfgang AmadeusMozart’da “Ölümün tadı, dilimin ucunda. Bu dünyadan olmayan bir şey hissediyorum” demiş.</p> <p>Ebu Süleyman Daraniölürken “Ne mutlu sana ki, affı ve rahmeti bol Allah’a gidiyorsun” dediler. O da, “Evet iğneden ipliğe her şeyin hesabını vermek üzere gidiyorum” sözünü söyleyerek ruhunu teslim etmiş.</p> <p>Ölüm yeryüzünün en ciddi meselesidir.</p> <p>Onu dikkate alın!</p>