Görülüyor ki AND'ımız toplum hayatımızda istenilen tesiri hâsıl edememiş!
*
Kimimiz "Türküm" demekten sıkıntı duyuyor, andın bu kısmını okurken bir ayağımızı yerden yukarı çekiyoruz!
*
Kimimiz çalışkanız derken 38 yaşında emekli edilmediğimiz için devlete, hükümete "ver yansın" ediyoruz!
*
Büyükleri severiz derken otobüste tramvayda 70 yaşında ihtiyarlara yer vermemek için başımızı camdan ayırmıyoruz!
*
Küçükleri severiz derken, çocuk istismarcılığında rekora koşuyoruz!
*
"Varlığım Türk varlığına armağan olsun" derken vergi kaçırmak, askerlikten kaytarmak ve devleti kemmuşlamak için kırk takla atıyoruz! Ve diğerleri...
*
Demek ki bu işler bir kâğıdın üzerine AND yazıp ezberlemekle olmuyor!
O andın ruhu eksik, ruhu...
