Süleyman Demirel, Bülent Ecevit ve Turgut Özal gibi ülke yönetiminde iz bırakan başbakanların yanında, Cemal Gürsel, Cevdet Sunay, Fahri Korutürk, Kenan Evren ve Ahmet Necdet Sezer gibi köşkten dışarı çıkmayan cumhurbaşkanlarını da gördük.
*
Turgut Özal'ı hariç tutarsak bu zatların Türkiye'nin bölgesinde iddiası olan bir devlet olması için hemen hemen hiç bir gayretleri olmadı. En başat gayretleri ise resmi ideolojinin ve statükonun korunması oldu.
*
Ama şimdi bölgesinde risk alabilen ve iddiası bir Türkiye var.
Artık Dünyada dengeler yeniden kurulurken bu ülkenin Cumhurbaşkanı ve Başbakanı ABD, Avrupa, Asya ve Afrika arasında mekik dokuyor.
*
Özellikle bölgemizin yeniden şekillendiği günümüzde Türkiye bu gelişmelerin içinde etkili bir aktör olarak ortaya çıkıyor. Ayrıca, dün olduğu gibi tek merkezle oyun da kurmuyor. Çok yönlü ve çok kutuplu bir dış politika izliyor. Başbakan ABD’de görüşmeler yaparken, Cumhurbaşkanı Rusya’ya uçuyor, Putin’le bir araya geliyor.
