Bu yazıyı sana yazacağım ey Kudüs!
Ümmet adına benden kabul et olur mu?
Evvela seni çok seven birinin selamı ile selamlamak isterim seni:
Değerli dostum Kudüs, seni anti-siyonist, anti-emperyalist, anti-kapitalist, anti-faşist ve anti firavunist duygularımla selamlıyorum.
Bugün satırlarımın içini duygu, aşk, özlem, sevda ile dolduracağım.
Bir aşığa yazılan mektup gibi.
Bir sevgiliye duyulan hasret gibi.
Bir uzaktakine hissedilen özlem gibi.
Çünkü samimi yüreklerde derin bir özlemsin sen.
Hasretsin, ağlayışsın, iştiyaksın, titreyişsin, uyanışsın, dirilişsin.
En içten duygularımın bir kaç harfle ifadesisin.
Yürek yakanım, yüreği kendisi için yananımsın.
Edebiyatımda yazım, şiirde sözüm, facede profilim, kitaplarımda konum, dergilerimde kapaksın.
Seni panellerde konuşmak, twitterda en zirveye taşımak ne güzel.
Seninle doğmak, en delikanlı zamanlarımızı seninle harekenlendirmek ne güzel.
Sana nesiller yetiştirmek, oğullarımıza Salahaddin adını koymak, senin için nakış nakış anti-siyonism işlemek ne güzel.
“Seni unutursak yüreğimiz kurusun” un duasında olmak ne güzel.
Aklımıza geldikçe kıpır kıpır olmak, yerinde duramamak ne güzel.
Her boş geçen saniyenin sana mâl olduğunu bilmek ne güzel.
Gaflete düşülmese Yahudi, Kudüs’ü bu kadar rahat işgal edebilir miydi diye hayıflanmak, kızmak…
Şimdi yine seninle aramıza duvarlar ördüler.
Sana varmamızı yasakladılar.
Sana gelmek isteyene engeller çıkardılar.
Bir anayı evladından ayırır gibi.
Bir şehri topyekün sürgüne gönderir gibi…
Şimdi sen bize bir uyanış, bir diriliş ol!
Uyuyan her ruhu sarsıp uyandır yeniden!
Yıkılan enkazından yeniden ayağa kaldır bu Ümmeti!
Senin için doğup, senin için ölen nesiller yetiştir!..
Tûr Dağı’nı yaşa,
Ki bilesin nerde Kudüs!
Ben Kudüs’ü kol saati gibi taşıyorum.
Ayarlanmadan Kudüs’e,
Boşuna vakit geçirirsin.
Buz tutar,
Gözün görmez olur.
Gel; anne ol!
Çünkü anne,
Bir çocuktan bin Kudüs yapar.
Adam baba olunca,
İçinde bir Kudüs canlanır.
Yürü kardeşim,
Ayaklarına bir Kudüs gücü gelsin.
Sonra bir taş al ve at.
Yerini bulur!
Selam ve dua ile.
