<p>İnsanlığın her geçen gün biraz daha tükendiği bu dünyada yardıma muhtaç varlıkları daha ne kadar görmezden geleceğimiz bilinmez bir gerçek ne yazık ki!</p> <p>Haydi, yardıma muhtaç insanları görmüyor duymuyoruz, günümüzde artık bu durum çok da fazla göze çarpmıyor.</p> <p>İnsanlarla münasebetlerimiz ve sosyal ilişkilerimiz yerlerde sürünmekte! Her birey, toplumsal mesuliyetlerinden sıyrılırken, bunun adına da “Bireysel yaşam” deyiverip, refüze ettiği vicdanına göreceli bir rahatlık sağlama peşinde koşturup duruyor.</p> <p><strong>Peki ya insan-hayvan ilişkisi ne durumda?</strong></p> <p>Soğuk kış günlerinde tir tir titreyip acılar içerisinde donarak can veren, bir kap yemek bir kap mama için sokak sokak kapı kapı gezen ve insanların hor görmelerine hırpalamalarına rağmen sırf bu hayat savaşında biraz daha ayakta durabilmek için çırpınan milyonlarca sokak hayvanı…</p> <p>Ve ne yazık ki bu durumun farkında olup da kılımızı kımıldatmayan biz insanoğulları!…</p> <p>Hâlbuki ne onlara verdiğimiz bir kap yemekle fakir oluruz ne onların basını okşayıp sevmekle,  ne de merhamet göstermekle ellerimiz aşınır. Er ya da geç dünyanın sonunun geleceğini, kıyamet ve ahiret kavramlarının gerçekliklerini unutup sadece bu dünya için çalışmak, sadece kendine merhamet gösterip diğer canlıların varlıklarını unutmak, onları hor görmek ve hırpalamak Allah katında çok büyük günahlardandır.</p> <p>Artık hayvan sevgisini içimize aşılayıp bu soğuk kış gününde yardım elimizi uzatmanın vaktinin geldiğini düşünüyorum.</p> <p><strong>Hayvan sevgisiyle ilgili Peygamber Efendimiz (s.a.v)’in anlattığı bir hikâyeyi de paylaşmak istiyorum.</strong></p> <p>Hayvanlara iyi davranmanın, cennete girmeye sebep olacağını bildiren Peygamberimiz sahabelere şu olayı nakleder: 'Yolda gitmekte olan birisinin susuzluğu artar. Hemen bir kuyuya inip suyundan içer. Kuyudan çıkınca susuzluktan dilini çıkarıp soluyan ve rutubetli toprak yalayan bir köpekle karşılaşır. Adam kendi kendine: 'bu hayvan da benim gibi susamış' deyip kuyuya tekrar iner. Ayakkabısına su doldurur ve ağzıyla tutarak yukarıya çıkar, köpeği sular. İşte Allah bu kulunu övmüş ve günahlarını bağışlamıştır'. Bunun üzerine sahabeler: 'Hayvanları sulamakla bize de sevap var mıdır?' diye sordular. Resulullah (s.a.v.): 'Yaşamakta olan her canlıyı sulamakta sevap vardır' buyurmuştur.</p> <p>Bence hiçbirimiz bu derece büyük bir sevaptan mahrum kalmak istemeyiz. Bu yüzden lütfen kollarımızı sıvayıp işin ucundan tutalım. Unutmayın bir kap su, bir kap yemek ya da uzanan bir merhamet elinden hiçbir zaman zarar gelmez.</p>