Bir küheylan gibi gelip iyi olan konuşulur. Gidenlerine de kalanlarına da kalbinin, zihninin kapısı her zaman açıktır insanın. O varsa güvendesin, o varsa dünyada hayat vardır, o varsa selam vereceğin, selamını alacağın var demektir.
Sabah uyandığında umutsuz değilsindir çünkü yaşadığına inandığın iyiler vardır. Akşam yatağa girdiğinde uyku ile arandaki kavga yok olur ve her şeyden kaygısız uyur gözlerin ve zihnin tertemiz olur. Eğer zor bir soruyla karşılaşacak olsan nasıl olsa en zor sorunun bile cevabını bilen bir iyi vardır. Telefonun diğer ucunda iyi bir dostun “Alo” sesinin sahibinin seni rahatlatmaya yetecek varlığı vardır. Ayrık otları gibi değil, sarmaşık otları gibi sevgiyle sarılacağın, muhabbetin beyaz renginde dolan sözlerin aklın ırmağında arınıp, duyguların takdirinde yolun evladı olarak beklemeden yürüyen birileri vardır.
Düşünce kaldıran, söyleyince dinleyen, yaralandığında hele de kalp yaran olduğunda ilaç olan , kırılınca onaran, kırınca kırmayan, her seferinde affetmenin erdeminden, erdemin yüceliğinden konuşan insanlar vardır. Yaşamayı anlamlı kılan iyi gölgeleridir insanın. Ne ki o güvendiğin suret gölge , siretin hakimidir; suret kırılır, gölge kalır. Dost insanın bir ikinci kendisidir der, Çiçero. O varsa eksik yanın tamamdır, sevgi ve dostluk insanın eksik yanlarının tamamlanmasıdır. Günümüzde insan kalma özelliği taşıyan ne kadar insan var, bizi yormaz sayabiliriz herhalde. Her kaybedilen heybesi iyilik dolu insan içinsöylenecek sözün eksik ve yetersiz kalacağını insanların gözünün içindeki ezberlenmiş bakışlardan anlarız.
Herkeste değil ama, her sadık olanın yüzüne baktığında yüzünde tebessüm oluştuğunda anlarız vefanın biraz daha devam edeceğini. O olmazsa yapılan haksızlıklar karşısında teselli olamazsın, bocalarsın, kendi kendinin hapishanesi olursun . Hayatın anlık değişimleri, alçalış ve yükselişleri , güçlünün zayıfı yok etme planlarına, aşkın ihanet peşindeki sabırsızlığına, zulmün adaletsizliğine, kabalığın hoşgörüsüzlüğüne dur diyecek ve kendisini her daim feda edecek iyiler vardır.
Türkü söylenecekse onunla , şiir okunacaksa onun sesinden çıkacak kadife tınılarla olmalı. Olmalı ki tam o anda martılar denizin üzerinde bembeyaz kefenler oluştururlar ve bu dünyadan o gün göçeceklerin üzerinde uçar dururlar. Ondan gelecek “kısık kelimeler” feri sönmüş hücrelerin en cansız yanlarını harekete geçirir de insan farkında olamaz .Hiçbir yerde karanlıktan bir emare göremezsin, onunla her yer apaydınlık olur. Çünkü söylenen her kelime eksilmeden tamamlanır. Onu dinlerken kalp, kapılarını bilince açar. Bilinç kalpten gelen iyiye baş göz üstüne der.
Onun olduğunu bilmek ruha rahat nefes olması demektir, hırs ve telaştan çıkıp yanı başındaki benin farkına varmaktır. O varken bilinen yüzlerden bilinmeyen yüzlere sığınma gereği hissetmez insan. Gitmek istersin her seferinde uzaklara, gitmenin kalmaktan daha yüce olduğunu sanarak. Gitmenin yolu tektir ama kalmanın yolu sınırsızdır. Seni çağıran mekanların ısrarını bir bir yaşarsın ve her seferinde kalmanın baskısı alıkor hatıralarla seni. Kalp gitmekten, uzaklaşmaktan yanadır zihin kalmaktan yana. Hırsın bozgunculuğunda hırsın nefsi tetikleyen efendiliğinden onun naif ve şükürlü yüreğine sığınırsın.
Günahkar kelimelerin günahlaştırdığı dil, siyah lekeler bırakır neşesi yağmalanmış günlerin sabah saatlerinden kalan zamana, sevaptan çalsın diye gittikçe ıssızlaşır ve geride sadece sahipsiz bir rüya kalır. O varken sağlamı çürükten, güzeli çirkinden, doğruyu yanlıştan, dostu düşmandan sevgiyi nefretten , adaleti zulümden ayırt etmek seçmek o kadar kolaydır. O olduğunda rüzgara direnen dalga, soğuğa karşı sıcağa, karanlıktan kurtulmak için aydınlığa , mumdan kandile , gaz lambasından ampule dönersin.
Dil kalbe ihanet edeceği anda onun varlığının isyanı yansır yanı başında. O olduğunda kalp gözü de aşka gözü de açık olur insanın , konuşunca ruhun yüksek sesiyle konuşur insan. Yitirilen her güzellik istenilen şeylerden daha değerlidir. Ey insan sana diyeceğim heybende her zaman iyilik taşı. geçenleri vardır bu dünyanın. İyidir onlar, kalem her küheylanı yazmaz. Kelam her küheylanı konuşmaz, iyi olan yazılır,
