Sisli bir kurtuluştur bizimki

Umut bir bela armağanıdır bize

Kimliksiz, adımız kaçak göçmen

Geride kimsemiz kalmaz

Yoktur bizi bekleyen.

Bir şişe su bir parça ekmek

Bizim için en lüks yemek.

Günlerce, belki de aylarca

Ya üst üste bir oda da

Ya kamyon kasasında ya zulalarda

Çadırlar altında

Işık yok, gündüz yok

Sadece gece…

Ve gece bizi çeker içine

Bütün planlarımız umudun ötesine

Yoksa dönüşü olmayan deniz sever ölüme.

 

Dağ yolları, patikalar, çakallar

Soğuk ve kar.

Ve biz umudun yolcusu kaçaklar.

Düşeriz birilerinin peşine insan diye.

Sonradan anlarız nam-ı; unvanını; Tacir!

Gördüğümüz her ışık

Ya Paris’tir bize ya Londra

Vardığımız yer kaçtığımız yerden

Bir mil ötesi; yani

Ak denizin dibi.

Ölümün sahiline

Melekler bir Aylan bırakır

Bebekler sırılsıklam

Nefeslerin sıcaklığında ısınır,

Bebekler yas tutar

Anneler sütten kesilir.

 

Bazen barakalarda yüzlerce

Bazense bir metrekarede beş insan

Ne zaman vardır bize, dardır mekân.

En iyisi şişme bottur.

Hepimiz bir aradayız

Hiç birimiz birimizi tanımayız

Ama sanki yıllardır birbirimizi tanırız.

Ve aynı kaderi paylaşırız

Ve anlarız ki

Hepimiz birimizde birimiz hepimizde yaşamışız

Nereden olduğumuz önemli değil.

Adımız belli mülteciyiz

 

Sonra; insan tacirleri, başka seçenek yok.

Tıpkı geriye dönüşün olmadığı gibi.

Binersiniz hep beraber

Sonu batacak olan tekneye.

Teknenin batacağı derin suların içinden

Sinsi dalgalarla hissedilir.

Yüzler yorgun gözler korkulu

Ölümün donuk ışıltısı iyice çöker üstünüze,

Ölümün yaklaştığını denizin kokusundan

Gecenin sessizliğindeki uğultudan anlar

Her kaçak göçmen.

Sonra; denizin ortası,  kimseden çıt ses yok

Gözlerde korku,

Herkesin içinden geçeni okumak mümkün

Son durak görünmeyen derin bir uçurum.

Nefesler tutuk

Ve birbirimize baktığımız son anlar

Birazdan deniz bütün umutlarımızı bir daha vermeden alacak.

Annenin son çığlığı bebeği için olacak

Bebeğin çığlığı annenin kulaklarında,

Sonsuza kadar denizin dalgaları ile yankılanacak.

Baba son kez her şeyini kaybetmiş olarak not düşecek

Bir daha okunmamak üzere tarihe

İşte tekne batıyor!

Birazdan ajanslardan resmi kaydımız okunacak.

Ve ilk defa kayda geçecek adımız.

İlk defa kayda geçti adımız

Sahile vuran kaçak göçmen notlarıdır diye.