<p>Hayatta bir yerlere gelebilmek için sürekli bir gayret, çaba ve yarış içerisindeyiz.</p> <p>Hepimizin de bildiği üzere bu zamanda ekmeğin aslanın ağzında değil de midesinde olduğunu biliyoruz.</p> <p>Yani, hayat şartları çok zor ve sürekli bir mücadele içinde olmamız gerekiyor.</p> <p>Peki bunun sebebi Hayat mı? Yoksa zorlaştıran insanlar mı?</p> <p>Bu sorular hep alımızda gidip geliyor…</p> <p>Hayatta bir yerlere gelebilmek için beli zorluklardan geçmeliyiz bundan hem fikiriz.</p> <p>Fakat anlamadığım konu bu insanlar ne yapıyor? Şuan ki durumumuz nedir? Nereye gideceğiz? Bu şekilde ne kadar ilerleyebileceğiz?</p> <p>Bu gençlik nereye gidiyor?</p> <p>Benim gözlemlediğim kadarıyla, İnsanlık olarak aslında ilerlemiyoruz geriliyoruz, hatta yok oluyoruz.</p> <p>Benim kanaatimce insanlar bir yerlere varabilmek için sürekli birilerinin birilerinden vazgeçmesi gerekiyor, yada kendimizden taviz veriyoruz.</p> <p>Ama şunu biliyoruz ki insan isterse her şeye ulaşabilir yeter ki istesin ve mücadeleyi bırakmasın.</p> <p>Misal, şöyle bir etrafımıza baktığımızda ilmen ve dinen bir yerlere gelen insanların geçmişi çok zor geçmiştir. çünkü, bir yerlere gelmek istiyorsak sabrımızı ve mücadelemizi en üst düzeyde tutmalıyız.</p> <p>Günümüze şöyle bir baktığımızda, insanlar her şeyi kolay elde etme peşinde ama bilmiyorlar ki insanlar çabaladıkça emek verdikçe bir yerlere gelebileceğinin farkında değiller.</p> <p>Her sıkıntının sonunda güzel günler geleceğini unutmayalım.</p> <p>Misal şöyle bir konuya değinmek istiyorum özellikle çevreme bakıp gözlemlediğim kadarıyla gençler hayatı laylaylom geçirme peşindeler emeğin tanımını bile bilmiyor çoğu…</p> <p>Bana göre bunun sebebi öncelikle ailedir, ailelerin çocuklarını dinden uzaklaştırmaları olarak görüyorum.</p> <p>Her aile iyiyi, doğruyu, güzel ahlakı, Peygamber efendimizi ve yaptıklarını anlatmamasından kaynaklanıyor fikrimce.</p> <p>Tabiki onun dışında teknolojinin de büyük etkisi var.</p> <p>Teknoloji ilerledikçe gençliğin buna kapılıp gitmesi sonucunda huzur ve refah düzeyimiz giderek yok oluyor, hatta kendi kimliğimizi kaybediyoruz.</p> <p>Bu söz her zaman hoşuma gitmiştir:</p> <p>'Mücadelesiz bir hayat, Tabutun tahtası çürümeden ismi unutulup gidenlerin hayatı olabilir ancak.. ' </p> <p>Çaba ile nasıl zengin olunduğunun en güzel örneği, Peygamber Efendimiz ‘in başından geçen bir olayı sizlere anlatmak istiyorum:</p> <p>Bir gün Ashab-ı Kiram’dan birinin maddi durumu çok bozulmuş. Adam karısına sormuş ne yapabilirim? diye çaresizce, karısı Resulullah(s.a.v)’ın huzuruna git ona anlat derdini o sana yardım eder dedi. Ve adam Resulullah(s.a.v)’ın huzuruna vardığında Peygamber Efendimiz onu görür görmez şöyle buyurdular:</p> <p>Kim bizden bir şey isterse veririz, kimde ihtiyaçsız olmaya çalışırsa Allah onu ihtiyaçsız kılar.</p> <p>Adamcağız bunu duyar duymaz bir şey demeden Peygamber’imizin huzurundan ayrılmış. Eve gider fakat ihtiyaç onu zorlar ve 3 defa bu şekil peygamber Efendimiz ‘in huzuruna gider.</p> <p>Bunun üzerine adam komşusundan bir balta emanet alıp çöle gider. Biraz odun toplayıp pazara getirir ve odunları biraz arpa karşılığında satar. O arpayı da ekmek yapıp ailesiyle birlikte yerler. Adam artık böyle yapmaya devam eder. Sonar ilk önce bir balta satın alır; daha sonar elde ettiği kazançla iki genç deve ve bir köle alır. Böylece durumu düzeltip zenginleşir.</p> <p>Yani, uzun lafın kısası kim zorda kaldığında kolayı seçmek yerine sabrederek azimle üstesinden gelebilir.</p> <p>Birilerinden medet ummak değil de öncelikle ALLAH dilimizden şükrü eksik etmeden Allah’ın izniyle her şeyi kendi çabamızla başarabileceğimizi unutmayalım.</p> <p>Ne demişti atalarımız, “Emeksiz yemeğin tadı olmaz”</p> <p>Selam ve dua ile…</p> <p> </p>