Geçtiğimiz haftalarda bu köşeyi okuyanlar hatırlayacaktır, Birleşmiş Milletler başta olmak üzere batılı kurumların ve son yüzyıllarda dünyaya egemen olan batılı güçlerin kurguladıkları değerlerin nasıl oyuncak edildiklerini ve söz konusu Müslümanlar olunca nasıl hiçe sayıldıklarını defalarca anlatmaya çalışmıştım.
Gün geçmiyor ki bu sahte ve aslında hiç olmamış batılı güya medeniyetin hem kurumlarının hem de ürettikleri sorunları güya çözme namına oluşturdukları yapıların ne kadar kağıttan kaplanlar olduklarını ve kağıt üzerinde kaldıklarını bir kez görmeyelim.
İnsanı ve fıtrattan sahip olduğu değerleri aşağılamak üzerine kurulu bir zenginleşme çabasından ve dünya menfaatinden başka bir hedef tanımayan medeniyet algısından ne beklenebilir ki daha fazla. Medeniyet algısı diyorum zira buna medeniyet demek artık anlamsız ve hatta imkansız hale geldi.
Yeryüzü insan eliyle imar edilmeye başlandığı geçmişinden bugünlere varıncaya kadar bu kadar yıpratılmamıştı. Varlıkların en şereflisi insanın bile hiçe sayıldığı devremizde diğer mahlukatın ne kadar değer görmesi beklenebilirdi ki? Haliyle görmedi de…
İnsan neslini heba etmekten ve halkları yok etmekten imtina etmeyen batılı zenginler kulübü, menfaat temin edeceğini umduğu her varlığı sömürmekten geri durmadı. Toprağın altını ve üstünü hem de işçiliğini insanlara yaptırarak soydular, sömürdüler ve semirdiler. Semirdikçe daha da doyumsuz hale gelen bu aç batılı canavar, her aşamada daha fazla zenginlik ve daha fazla dünyalık için bir yerleri yemekten adeta haz alır hale geldi.
Günün sonunda dünyanın artık onların bu iştahına yetmeyeceğini düşündüklerinde uzaya kadar ellerini uzatmaya başladılar. Öyle ya, ya dünya biterse bunlar nasıl doyacaktı?
Bütün bu pervasız sömürüler dünyanın dengesini sarsmaya ve artık Sünnetullah gereği işleyen kanunlar olmasa helak olacağı bir aşamaya doğru ilerlemeye başlayınca, geri kalan insanların daha az tüketmeleri ve daha az zarar vermelerini sağlamak için bu defa da iklim değişikliği diye bir fenomen ürettiler.
Hem yıktılar hem de enkazı başkalarına kaldırtmak için propagandaya başladılar.
Ortada gözle görülen ve inkar edilemeyecek bir yıkım olunca insanları ikna etmek tabii ki zor olmadı. İklimler değişti, mevsimler değişti ve dünya aslında sona doğru hızla gidiyor. Allah’ın takdir ettiği gün gelene kadar da bu yolculuğu elbette devam edecektir. Bu süreci kendilerine menfaat teminine bahane eden batılı canavarlar, yıkıntılarla ilgili her şeyin de faturasını diğer insanlara kesip, üstüne bir de kendi karlarını ekleyerek satıyorlar şimdi.
Balinaların geleceği, buzulların son durumu, okyanusların kirlenmesi, içme sularının azalması gibi argümanlar insanlığı ikna etmeye yetiyor. Biraz vicdanlara biraz da ekonomilere oynayarak bu işi kendi çıkarlarına hizmet edecek şekilde organize ediyorlar.
Avrupalılara ineklerin çıkarttığı metan gazının ne kadar büyük bir çevre felaketine sebep olabileceğini tartıştırırken, kendileri günlük uçuşlarla yeryüzündeki tüm hayvanların ürettiğinden çok daha fazla gazı gökyüzüne salarak hayatlarına devam ediyorlar.
Ekranlarda buzlar eridiği için sıkıntı yaşayan bir kutup ayısının görüntüsünü kullanarak vicdanlara oynarken; Gazze gibi, Doğu Türkistan gibi ya da Arakan gibi coğrafyalarda insanların ölümü kurtuluş gördükleri hayat şartlarını hiç dert etmiyor ve dünyanın da dert etmesini istemiyorlar.
Bütün bu samimiyetsiz ve aslında vurdumduymaz yaklaşımlarına rağmen, hiç yüzleri kızarmadan iklim değişikliği konferansları düzenlemeye devam ediyorlar. Meclislerde bu konu hararetle tartışılırken, eylemlerde gençler enerjilerini tüketiyor.
Bunca sahte çabanın arasında samimi girişimlerin de olabileceği ve olduğu gerçeği maalesef büyük resmi değiştirmiyor. Her araçla sömürgelerini sürdürme eğiliminde olan batılı canavarlar tek dişleri kalsa da kanımızı emmeye devam ediyorlar.
Biz Müslümanlar dünyanın halifesi olarak yaratılan insanlığın onurunu korumakla da vazifeliyiz. Yeryüzünü imar etmek ve insanlığın fıtratına uygun şartlarda hayat sürmesi için ortam oluşturmak bizim vazgeçilmez standartlarımızdan biridir.
Hayvanların da hakları olduğunu insanlık peygamberlerden öğrendi. Bir fidan dikmenin ve nesillerin faydası ve hatta kurtların kuşların nemalanması için adımlar atılması bizim için sadaka mesabesinde bir ibadet olarak önümüze konuldu.
Bizim batılı sömürgecilerden alacağımız bir insanlık ya da çevre duyarlılığı dersine hiç ihtiyacımız olmadı, bundan sonra da olmayacak!
Bize, onların insanlık ve yeryüzünün tüm canlıları üzerinde kurdukları vahşi hakimiyeti sonlandırmak, toprağın altını ve üstünü bu zulüm düzeninden temizlemek gibi bir görev düşüyor. Aksi halde ne iklim ne de dünyanın geri kalanı rahat edebilecek.
İnsanlık Müslümanların siyasi arenada gerilemesinden çok şey kaybetti ve hala bunun farkında değil. Yerine koyabilecekleri adil bir sistemleri olmadığı için de asla yerimizi dolduramadılar. Ne insanlar ne de diğer canlılar için, hatta cansızlar için bir umut olamadılar, olamayacaklar.
Dünyaya dünyadan ibaret bir bakışla bakanın başka bir şey görmesi de yapması da mümkün olmuyor. İşin için ahiret girmeden dünyada adil bir düzen kurulamıyor. Buna tarih de şahittir, coğrafya da…
